نصیحت

مقدمه ای برای کج فهمان: این پست خطاب به کسانی هست که میخوان حتما اپلای کنند و "نصیحتی" است کوتاه. این نوشته نه  تشویق است و نه تقبیح برای اپلای کردن یا نکردن.  هر چه گفته ام بر اساس "تجربه شخصی" من و تعداد اندکی از دوستان دور و برم و نه وحی منزل است (هر چند به وحی و خدا اعتقادی ندارم!) و نه کسی مجبور است گوش دهد (خوشت نمیاید شما فکر کن همه اش چرت است وصفجه وبلاگ رو ببند و برو پی کارت. شما را به خیر ما را به سلامت)

نصیحت چند خطی کوتاه:

اگه امکانش رو دارین و تونستین پذیرش بگیرین وقتتون رو واسه مستر خوندن تو ایران هدر ندین (یعنی "مفت" هم نمیارزه! مدرکتون رو بندازین سطل زباله!) واسه مستر بیاین اینجا یه دانشگاه درجه دو و بعدش واسه پی اچ دی برین یه جای خفن. نکنین از ایران یه دفعه برین یه دانشگاه خفن چون همیشه یک سالی طول میکشه بفهمین چی به چیه و چه حوری باید اینجا زندگی کرد و تو دانشگاه خفن فشار روتون خیلی زیاده (پدرتون در میاد اساسی). بیان اینجا برین یه دانشگاه کوچیک و آروم و یه کم جا بیافتین بعدش با آرامش اپلای کنین چند جا که آفر گرفتین برین همه رو ببینید و ببینید محیط هر کدوم و ریشرچشون چیه و با علم انتخاب کنین! از ما گفتن بود!

---------------------------------------------------------------------------

توضیحات (برای گیج زدگان):

1) به خدا من راجع به رشته ای دیگه غیر رشته خودم که شیمی هستش هیچ اطلاعی ندارم. هیچ وقت هم برام مهم نبوده که برم از کسی بپرسم. ولی خب یه سری چیزها معلومه. مثلا اگه شما لیسانستون شیمیه و میخواین بیاین اینجا میریت بخونین بهتره ایران حداقل برین مستر مدیریت بگیرین بعدش اپلای کنید.

2) اینکه گفتم بندازین سطل نخواستم توهین کنم. اینجا تو آمریکا بیشتر دانشگاه های خوب اصلا پذیرش مستر نمیدند (باز هم تاکید میکنم من راجع به رشته خودم میگم) ولی خب دانشگاه های کوچیکتر میدند.اصلا یکی از سوال ها اپلای اینه که دانشگاهی مه آخرین مدرکتون رو گرفتین دکترا هم داشته یا نه و اگه داشته شما واسش واجد شرایط بودین یا نه و چرا دارین میاین اینجا. اگه از ایران هستین که خب میگین آمریکا بهتره میخوام بیام اونجا. اگه آمریکا دانشگاه کوچیک هستین خب میگین یا اینکه نداره دکتراویا اینکه شما فکر میکنید اون دانشگاه که مستر دارین ازش واسه اهداف آینده تون و میخواین یه جای بهتر با رنک بالاتر برین.

3) گفتم اگه امکانشو دارین با لیسانس بیان بیاین. اگه بعد لیسانس میخواین دو سال علاف باشین  که زبان بخونید اینها بهتره در حال مستر این کار رو بکنید. اینکه بعد آخرین مدرکتون دو سه سال یللی تللی باشین خیلی مسخره هستش و احتمالا همون دانشگاه سطح پایین هم نمیخواد همچین تنبلی رو.

4) اگه از ایران دکترا دارین و میخواین بیاین اینجا هم میتونید واسه دانشگاه باز اپلای کنید و یه دکترای دیگه بگیرین. از نظر دانشگاه سن شما مهم نخواهد بود (من یه هم لبی دارم 50 سالشه و تقریبا هم سن استادمه) ولی جدی چدی روش فکر کنید! اجتمالا میدونید که پی اچ دی حسابی انرژی گیره.  با خودتون صادق باشین و فکر کنید که واقعا حسش رو دارین "حداقل" چهار سال دیگه دانشجو باشین با کمترین حقوق و بیشترین ساعت کار؟ نمیخواین به زندگیتون سر و سامون بدین؟؟ راه دیگه واسه شما اومدن واسه پست دکترا هستش که خب شاید شانستون کم باشه ولی احتمال زیاد اگه حسابی دنبالش رو بگیرین میتونین یه جایی پوزیشن بگیرین. بعد اومدن اینجا میتونید دنبال شغل های دیگه تو کمپانی های مختلف باشین. میتونین هم از اون پست دکترا برین یه جای دیگه (احتمالا بهتر) یه پس دکترای دیگه. 

5) قبل اومدن به آمریکا حسابی به "عواقب" اومدن (ندیدن خونواده اینها) فکر کنید و ببینید آیا تحملش رو دارین یا نه! الکی وقت و پول خودتون و بودجه اون استادی که داره بهتون حقوق میده رو هدر ندین لطفا. برین کانادا که تند تند بتونین برین ایران.

 

 

/ 16 نظر / 14 بازدید
نمایش نظرات قبلی
عادل

سلام ممنون از توضیحات تکمیلی مفید [گل][گل]

عادل

سلام خانم دکتر من یه سوال داشتم ، سابقه تدریس تو دانشگاه در گرفتن پذیرش تاثیر داره؟ شرمنده[خجالت][چشمک]

عادل

چشم من دیگه سوالای پذیرشی نمی پرسم، کلا خیلی گلی عاطفه خانم [گل][گل][گل][گل] ممنون

هلال

الان ویزای کانادام شده عین امریکا. حتی انگلیس هم فکر کنم همینطوره

mohsen

عزیز دل اینجا ایرانه، دانشجوهاش با تمام توان سعی می کنن کمبود ها رو با فکر حل کنند. یه مثال میزنم روشن تر بشه برات. یه آقایی از دانشجوهای استاد خود بنده که کلی تو زمینه بتن کار کرده الان کانداست و داره چست داک میخونه، مقالاتش فقظ شده تکنیکالی، میدونی یعنی چی؟ یعنی مثلا ما اینجا TEM نداریم آقا داره با ابزار مقاله میده ولی ما اینجا فکر میکنیم وبه روش های ذیگه به دنیا کارمونو اثبات میکنیم . شرایط در ایران خوب نیست قبول ولی این اصلا به معنای نفی ارشد( البته در دانشگاه های تاچ هر رشته) نیست. هرچند من خودم تا 3 سال دیگه حتما گریم کارت رو دارم ولی اینم بگم که الان نفر آخر دانشگاه آزاد داره تو دانشگاه رنک یک تو آستین تگزاس ارشد میگیه که من هیچ ارزشی براش قائل نیستم

ندا

جالبه نمیدونم چرا تا حالا فکر میکردم عمرانی هستی! شاید چون روحیاتت به دخترای عمران شریف میخوره[لبخند]

mohsen

ببین خانوم محترم.بنده همین الان هم گرین کارتو دارم .(میتونی فکر کنی دارم دروغ میگم ولی برام مهم نیست چون واقعا دارمش) بحث اینه که شما منطق رو رعایت کن. استاد بنده همین الان هم در تورنتو و کانادا همزمان تدریس می کنن. من دانشگاه های داغونو نمیدونم ولیکن اینجا ایرانه و هر ساله نخبه های زیادی مان و در امریکا به دلیل کار ارزشمندشون بهترین درجات رو اخذ میکنن. بنابراین اینکه شما حرف قاطعانه میزنی برام جای تعجب داره. شما اونجا بخون ما هم اینجا. خاطرات روزانتون رو بنویسین و نظری رو ندین که آینده دوستان در ایران تحت تاثیر قرار بگیره.بظور مثال عرض میکنم که آقای دکتر الله کرم که در دانشگاه تهران تدریس میکنن خودشون به من گفتن که دانشجویان ارشدشون بسیار بهتر از سطح جهان دارن کار میکنن. دانشجوهای ارشد اینجا دارن به قدر فهم دکترای امریکا کار میکنن. البته در دانشگاه های خوب وتراز اول. پس به جای اسن حرفا سعی کنید دوستان رو تشویق به تحصیل در دانشگاه خوب کنید نه اینکه خارج گله بلبله، خودتونم میدونید نیست و همه جا باید جنگید

mohsen

خوب از تیتراسیون معلوم میشه سطح علمی شما در چه حدیه، هزاران راه برای این کارا هست فقط باید مثل اینجا محدود باشی، بعد فکر کنی و بعد اون کاری رو میکنی که دنیا رو متحول کرده مثال: اقای پروفسور جوانبخت، ایشون در رشته شیمی به درجه Prof در سن سی سالگی نایل شده اند و جوانترین پرفسور دنیا. 50 مقاله ISI و از اساتید دانشگاه امیرکبیر . ایشون از استاد راهنمای همکلاسی بنده در مقطع ارشد است. آیا ایشون در ایران با تیتراسیون اسید و باز به این درجه رسیده؟؟؟؟؟؟ا

mohsen

اولا بیکارو خوب اومدی ثانیا منم جواب زیاد دارم ولی خوب مثل اینکه شما یه لیسانسی به زور گرفتی و هیچی ازین مملکت نمدونی که رتبه ششم هفتم رو پیدا کردی و اون حرفا رو زدی بعدشم نیاز نیست از تاریخ دکترا سن طرفو تشخیص بدی؟بنده خدا تاریخ تولد داره ( البته چه کنیم اونجایی ویاد گرفتی راحتترین راهو به سخت ترین شکل بری و مغزو تعطیل کنی) حالا نمیخاد اینقدر وقت صرف کنی و بری ته قضیه رو دربیاری که فلانی هیچی نیست از دوستان بنده بسیاری الان در اطراف شما هستند ولی نکته اینجاست که خودشونم میدونن که کسی تو امریکا یا هرجای دیگه که جزو انسان های تاپ میشه که تو این مملکت هم از عهده خودش بر میومده و جزو تاپ ها بوده. ادمای زیادی رفتن اونور آب با یه لیسانس داغون ولی حرفی واسه گفتن نداشتن. بنابراین خلاصه حرف من اینه که کسی که چه کنکور چه ارشد تو 10 دانشگاه برتره کشوره نصیحت شما براش ارزشمنده نه هر کسی

mohsen

به هر حال موفق باشی هرگز یادم نمیره دوستی رو که با دو لیسانس همزمان از شریف و نقره المپیاد، اول پوزیشن ارشدش رو انصراف داد و بعد رفت و خیلیای دیگه البته همینطورن منظورم واضحه؟ طرف اینجا سریتو سرا داشته و رفته نه به زور پول بابا و پناهندگی و داتشگاه وسط کویر و غیر انتفاعی و ......